จากแรงบันดาลใจ (34)

วันที่ 27 สิงหาคม 2551 หัวข้อ "สำคัญแค่ไหน" ของ "คุณอากาศกวี"
ที่เว็บ http://lonelysyndrome.exteen.com/20080616/entry
Comment by yawaiam on 2008-08-27

มีผู้คนรออ่าน...ท่านขานไข
ใยไปไกลไม่กลับ...ลาลับห่าง
หากหายเหนื่อยจิตใจ...ไม่จืดจาง
ทำจิตว่างวางใจ...ไม่อ่อนแอ

จากแรงบันดาลใจ (33)

วันที่ 22 สิงหาคม 2551 หัวข้อ "‘เวลา’ เป็นเงินเป็นทอง?" ของคุณศราทร
ที่เว็บ http://srathorn.blogsome.com/2007/03/02/p41/
Comment by yawaiam — August 22, 2008

เงินหายไปคนให้ความสำคัญมาก
เวลาหากหายไปไม่ค่อยสน
เงินใช้หมดหาใหม่ได้ในบัดดล (คงไม่ง่ายขนาดนี้หรอก…กลอนพาไปน่ะ)
เวลาหายไม่อาจค้นกลับคืนมา

จากแรงบันดาลใจ (32)

วันที่ 21 สิงหาคม 2551 หัวข้อ "กลอนครอบครัว" ของคุณ "tanakorn"
ที่เว็บ http://solitaryhouse.blogspot.com/2008/06/blog-post_16.html
ฝากความคิดเห็นโดย yawaiam สิงหาคม 21, 2008

กรีดหัวใจหมองหม่นทนไม่ได้
กรีดหัวใจเจ็บช้ำระกำแสน
กรีดหัวใจซับซ้อนซ่อนใจแทน
ใจกระจ่างใจตอบแทนใจมืดมัว

ใจของคนติดตามไปในทุกที่
ใจเท่านี้มีสว่างและสลัว
หากเราปรับจิดใจไว้ไม่หม่นมัว
ความขลาดกลัวจะหมดไปไม่กล้ำกราย

จากแรงบันดาลใจ (31)

วันที่ 13 สิงหาคม 2551 เป็นการตอบ "คุณ tanakorn"
ที่บล็อก ภาพถ่ายฝีมือข้าพเจ้าเอง หัวข้อ "แม่รักลูกยิ่งแท้...แม่เราเอง
สิงหาคม 13, 2008 yawaiam กล่าวว่า...

ขอขอบคุณ tanakorn ก่อนจะตอบ

เพราะฉันชอบแต่งกลอนก่อน (ก็) เป็นได้

ภาพไม่มีให้ชมขื่นขมใจ (กลอนพาไป)

ไม่เป็นไรอ่านกลอนกันวันนี้รวย (นี่ก็กลอนพาไป)

จากแรงบันดาลใจ (30)

................ไม่ชอบ...................

ไม่ชอบ...คนชอบขับ (รถ) ปาดหน้าเรา
ไม่ชอบ...คนเลี้ยวเข้า (ที่ไหน ๆ) ไม่ทำสัญ (ญาณไฟ)
ไม่ชอบ...คนขับไล่หลังไม่ระวัง
ขับใกล้จัง...รถอาจพัง (หาก) ยั้งไม่เป็น

นึกอยากโผล่...ออกมากลางถนน (หมายถึงรถคันอื่น)
ก็เร่งรีบ...ร้อนรนจนไม่เห็น
ดีที่ฉัน...ขับ (รถ) ช้าพาใจเย็น
ไม่งั้นเป็น...เศษเหล็กแน่นะแม่คุณ

วันนี้...เจอแบบข้างบนนี้แหละ

จากแรงบันดาลใจ (29)

วันที่ 26 กรกฎาคม 2551 หัวข้อ "ชีวิตธรรมดา" ของคุณศราทร
ที่เว็บhttp://srathorn.blogsome.com/2006/10/13/life/
Comment by yawaiam — July 26, 2008

ชีวิตธรรมดาไม่ลาลับ
หากเรากลับคิดใหม่ยังไม่สาย
เหมือนผีเสื้อคลี่ปมปีกชมลาย
ก็ดูคล้ายธรรมดาท่าของมัน

ชีวิตคนก็คงคล้ายกับผีเสื้อ
เกิดก่อตัวและเติบใหญ่แล้วใฝ่ฝัน
สรรค์สร้างตนพ้นลำบากสู้ตรากตรำ
ชีวิตนั้นนั่นแหละ “ธรรมดา”

แล้วอย่างไรที่ “ไม่ธรรมดา”
คือชีวิตที่อยู่ไปอย่างไร้ค่า
ไม่สร้างสรรค์ไม่สร้างต่อรอราคา
“ธรรมดา” อย่าง “มีค่า”ดีกว่าเอย

ต้องดูแลแม่พ่อท่านดีดี

ต้องดูแลแม่พ่อท่านดีดี
ผู้ (ให้) กำเนิดเรานี้มีสองท่าน
หนึ่งคือ "แม่" บังเกิดเกล้าเรารักจัง
อีกหนึ่งนั้น "พ่อ" สั่งสอนให้ทำดี

แม่ต้นแบบแห่งความรับผิดชอบ
แม่ผู้กอรปความอดทนคนเข้มแข็ง
แม่ขยันแม่สอนให้ไม่กินแรง (คนอื่น)
แม่ฉัน (ประดุจ) แสงส่องใจให้กำลัง

แม่มีความยุติธรรมสุดล้ำเลิศ
แม่ประเสริฐสำหรับฉันมั่นใจแสน
แม่ฉันเก่งมากมายไม่ (มี) ใครแทน
แม่สองแขนเลี้ยงดูลูกปลูกจิตใจ

แม่ตัวอย่างแห่งความเอื้ออาทร
แม่พร่ำสอนให้รัก (ญาติ) มิตรติดนิสัย
แม่ให้รักเพื่อนฝูงช่วยจูงใจ
แม่สอนให้ไม่รังเกียจเดียดฉันท์คน (อื่น)

มีเรื่องแม่อีกมากมายอยากให้อ่าน
และเรื่องพ่อขอขับขานในอีกหน
แต่วันนี้ขอจบกลอนก่อนจะจน (นึกไม่ออก)
ขอขอบคุณคุณทุกคนคนแสนดี (ที่อ่านจนจบ)